Karen Oger

°1970 TIENEN

Met een steeds toenemende hoeveelheid beschilderde kranten, een blauwe driehoek, harde plastic of een blauwe vod, maar ook met een groeiende berg blauw afval als metafoor voor de puinhoop die de mens van de wereld maakt, confronteert Karen Oger de toeschouwer met kleinmenselijke karaktertrekken als hebzucht, jaloezie, vraatzucht en luiheid. Ze is de kleindochter van Mark Liebrecht, regisseur van het eerste Reynaertspel op de Grote Markt van Sint-Niklaas in 1973. Het dierenepos speelde een belangrijke rol in haar kindertijd en leeft verder in haar artistieke projecten waarin ze de geschiedenis van de mens met het Reynaertverhaal vergelijkt door gezichten te overschilderen met dierenmaskers. Zo probeert ze bijvoorbeeld met haar vader te communiceren door hem de rol te geven van de haas, een strenge en belerende figuur die ons op onze verantwoordelijkheid wijst. Ook de raaf heeft een prominente rol. Tiecelijn, de raaf, is de klikspaan en de boodschapper in het middeleeuwse epos en in haar versie van het personage ook de curieuzeneus die nieuwsgierig kijkt naar kunst en het leven.