Elise Debrock

°1989 GENT

 

De toeschouwer trapt verdwaasd in de val van de vrolijkheid die Elise Debrock portretteert. Pas na langer en intenser kijken, verbrokkelt de schone schijn en ontluikt een andere werkelijkheid. Dit schizofrene spel tussen schijn en werkelijkheid beperkt zich niet tot het menselijke portret. Ook haar landschappen dragen deze dualiteit uit, zij het op een filosofische manier. Elise Debrock is vaak ontroerd door de schoonheid van een landschap, object of tafereel dat kan resulteren in intiem werk op klein formaat, maar ook in grootse, megalomane uitvoeringen. Naast haar schilderijen zijn ook de poëtische schetsen en tekeningen onmisbaar in haar oeuvre. Als abstracties van bepaalde ideëen en vluchtige gedachten verzachten ze de harde realiteit die in sommige van haar schilderijen schuilt. Welke materialen of technieken ze ook toepast, telkens gaat Elise Debrock op zoek naar een evenwicht tussen vrijheid en controle, rede en irrationaliteit. Soms met het monikkengeduld van een oude meester, soms op een verrassend nonchalante, haast kinderlijke manier. De eeuwige queeste naar het vinden van balans functioneert als een vicieuze cirkel (zoeken – dichterbij komen – bijna vinden – verliezen – zoeken) die haar blijft stuwen, boeien en verwonderen.

 

 

debrockelise@gmail.com